Er was eens ….
een klein groepje windhondliefhebbers in Duitsland dat, aan het begin van de jaren zeventig, erin slaagde een aantal windhonden uit zeer belabberde omstandigheden te bevrijden en voor deze honden nieuwe eigenaren te vinden. Uit dit groepje ontstond een kleine particuliere organisatie die als doel had in nood geraakte windhonden te helpen. De Deutscher Windhundzucht- und Rennverband e.V. (DWZRV) steunde dit initiatief door bijvoorbeeld in zijn maandblad Unsere Windhunde een bladzijde ter beschikking te stellen, waar windhonden in nood voorgesteld konden worden.Na een dikke twintig jaar, waarin steeds meer windhonden in nood geholpen moesten worden, werd het duidelijk dat het niet langer verantwoord was als particulier initiatief te blijven opereren. De kosten en ook de verantwoordelijkheden waren daarvoor gewoon te groot en te omvangrijk. Nadat enige organisatorische moeilijkheden overwonnen waren, werd uiteindelijk op 22 mei 1993 in Dreieich-Götzenhain officieel de vereniging Windhunde in Not e.V. opgericht.
De leden van het eerste uur kozen mevrouw Margit Sieber tot voorzitter en zij was tot 2003 het boegbeeld van de Windhunde in Not. Mevrouw Sieber is een afghanenvrouw in hart en nieren en heeft niet alleen menig Afghaan een goed huis bezorgd, ook veel vertwijfelde afghanenbezitter met raad en daad terzijde gestaan. Toen mevrouw Sieber in 2003 de voorzittershamer overdroeg werd zij tot erevoorzitter benoemd.
Een Nederlandse dochter
De laatste jaren doen steeds meer Nederlanders een beroep op Windhunde in Not e.V.. Sommigen omdat ze voor hun hond(en) een nieuw huis zoeken, anderen omdat ze een windhond in nood een goed huis willen bieden.Wat in eerste instantie begon als een incidentele hulpvraag bij wat spraakverwarring tussen de vereniging en een Nederlander, groeide in 2003 uit tot een Nederlandse bestuurszetel.
Om de aanwezigheid van Windhunde in Not in Nederland wat te formaliseren, is in september 2006 de Stichting Windhonden in Nood opgericht. De relatie tussen Windhunde in Not e.V. en de Stichting Windhonden in Nood is het beste te omschrijven als een moeder-dochterrelatie. Het bestuur van de Windhunde in Not e.V. is voorlopig hetzelfde als het bestuur van de Stichting.
Wij zijn er trots op een grensoverschrijdende organisatie te zijn!
